Dan Brown – Inferno

„Inferno” wzbudza we mnie mieszane uczucia. Miałem przyjemność przeczytać najnowszą powieść Dana Browna w oryginalnym języku, jednak jest ona napisana na tyle przystępnie, że bez większych problemów przebrnąłem przez niemal 500-stronicową pozycję. Amerykanin z pewnością jest bardzo utalentowanym pisarzem i nie bez powodu osiągnął taką sławę, ale tym tomiszczem nie przekonał mnie do szybkiego sięgnięcia po kolejne.

Fabuła powieści jest ciekawa, ma wiele zwrotów akcji, ale na prawie sto stron przed końcem kompletnie zwalnia. Napisanie zakończenia książki Brown powinien zlecić komuś innemu, w tym fragmencie kompletnie sobie nie poradził, niszcząc bardzo dobre wrażenie budowane przez kilkadziesiąt rozdziałów. Pod tym względem „Inferno” zdecydowanie przegrywa z innymi powieściami sensacyjnymi, gdzie najczęściej napięcie jest utrzymane do samego końca.

U Browna widać wyraźne zamiłowanie do wielkich bohaterów, którzy wiedzą wszystko, potrafią wszystko i do tego mają równie wspaniałych znajomych. Nie uważam, żeby była to wada jego książek, gdyż dzięki temu autor może pośrednio przekazać czytelnikowi  spore pokłady wiedzy, ale z całą pewnością dużo trudniej jest się utożsamiać z wybitnymi jednostkami, niż z prostymi ludźmi.

W ogólnym rozrachunku „Inferno” otrzymuje ode mnie notę 7/10. Fanom Browna z pewnością przypadnie do gustu, ja sam, mimo licznych wad tej książki, dobrze się przy niej bawiłem. Polecam zwłaszcza miłośnikom włoskiej kultury i sztuki.

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s